مجله حامی نو

روانشناسی احساس در معماری

روانشناسی احساس در معماری
فارغ از اينكه ماهيت واقعي محيط چه باشد، ما آن را به گونه اي كه احساس و ادراك مي كنيم مورد قضاوت قرار داده و رفتار خود را بر اين اساس تنظيم مي كنيم
مقاله های بیشتر از معماری

تا كنون درباره چيستي جهان و محيطي كه تجربه مي كنيم، نظريات مختلفي مطرح شده است. برخي آن را سايه اي از يك حقيقت پنهان مي دانند كه نمي توان به كنه آن پي برد و برخي ديگر، محيط را سراسر ثابت و مطابق با تجربيات انسان مي پندارند. فارغ از اينكه ماهيت واقعي محيط چه باشد، ما آن را به گونه اي كه احساس و ادراك مي كنيم مورد قضاوت قرار داده و رفتار خود را بر اين اساس تنظيم مي كنيم.


به عبارت بهتر، اينكه محدوده ديد ما كجاست، چه رنگ هايي را مي بينيم، چه شدت صوتي را مي شنويم و مانند آن تعيين كننده چگونگي ارتباط ما با محيط و به تبع آن نوع رفتاري است كه اتخاذ مي كنيم، نه آنچه واقعا وجود دارد. به عبارت بهتر، جهان در محدوده قابل درك براي ما وجود دارد!


بعلاوه، در ارتباط ميان انسان و محيط، در يك طرف فرد با ويژگي ها و ظرفيت هاي خاص خود قرار دارد و در طرف ديگر محيط بسيار گسترده كه با تمام ظرفيت، خود را عرضه مي كند. برقراري اين ارتباط بايد به گونه اي تدريجي و متناسب با ويژگي هاي هر يك از طرفين صورت گيرد. در اين ميان فرد، به عنوان موجودي صاحب اختيار و نيازمند به ارتباط با محيط، لازم است كه به نوعي اطلاعات عرضه شده از محيط را دريافت كرده و به شكلي كه قابل درك و ذخيره در ذهن باشد تبديل نمايد. اين فرآيند، همان فرآيند ارتباط است كه پله پله با احساس شروع شده و پس از ادراك به سوي شناخت جهت گيري مي كند. در اين ميان، چنانكه زدن كليد برق براي تامين روشنايي حكم عامل اوليه را دارد، اگر احساس نيز، به عنوان اولين عامل ارتباط ما با محيط، وجود نداشته باشد قادر به درك آن نخواهيم بود. در واقع، در مثال فوق شما قصد روشن كردن فضا را داريد و نه زدن كليد! اما براي اينكه به هدف خود برسيد بايد كليد را بزنيد تا جريان برق برقرار شده و به لامپ برسد تا روشن شده و به نتيجه برسيد. در مرحله احساس نيز، گرچه هدف ما حس كردن و صرفا دريافت اطلاعات از محيط نيست، اما براي ادراك و ارزيابي فضا حكم اساسي دارد. در واقع محيطي كه مطابق با ظرفيت هاي فيزيولوژيكي و ترجيحات بدن ما باشد، تجربه دلپذيري را در ما ايجاد خواهد نمود.


بدين ترتيب احساس، مرحله اي است كه به ما كمك مي كند اطلاعات محيط را دريافت كنيم و به گونه اي قابل انتقال، به مغز ارسال نماييم. تا به اينجا ما اولين گام را به سوي درك محيط و وارد شدن در فرآيند ارتباط برداشته ايم. اما اين گام چيست كه اينچنين محدوده درك، قضاوت و رفتار ما را تعيين مي كند؟

 

برای دانلود فایل کامل این مطلب در قالب Word اینجا کلیک کنید.

 

 

رمز عبور فایل ها www.hamino.ir است.

تبلیغ با میترا نت